Prawda

niechaj tam inni epopeje piszą
nawet niechaj im sława dźwięczy
jak wieża stu dzwona
ja poezji nie umiem pisać
nie pragnę wieńców zacnych

przecie nie dla mnie zachwyt
wierszy wzniosłych uczuciem
letni słodycz poranka
i niebo usłane gwiazdami
tylko noc pochmurna i alkohole