Harmonia biegu

Już zmierzch
nie ponowi blasku światło
od zachodu do wschodu noc
słońce opada w południe horyzontu

by na nowo wzejść ku północy niebios
rozświetlić cienie zmroku
rozproszyć zaślepienie mgły
ogrzać chłód

kolejny świt cyklem pędu czasu
pcha w przemijalność
zejścia ku wejścia
kolejnych dni

pogłos rozbłysku poranka
rozsuwa pełnie aureoli słońca
goniąc upływ dnia
wznosi swój pierścień promieni
nad krajobraz ziemi

pełnia dnia ogarnęła
rozbłysnęła w polor
błysku lśnienia

wieczór bliski
przestrzeń blednie
światło gaśnie
szaruga ramion
garnie noc
już cicho
zmierzch
i od nowa...............