Koherencja

dwie filiżanki z niedopitymi obietnicami
popiół zmieszany z rozmowami
wszystko wypełnione dymem
i półwytrawnym winem

to zostawiliśmy między ścianami pokoju
na stole pełnym odcisków ciał papilarnych

przebyliśmy długą drogę
setki zakrętów skrzyżowań i prostych pytań
między postojami patrzyliśmy w oczy
stojąc na środku autostrady

potem rozstanie w świetle martwego betonu
chodników wydeptanych obcym miastem

...

odkąd wróciłem siedzę zamknięty w sobie
gdzie okna sączą ujemne minuty
na łóżku leży pragnienie pachnące tobą
i zbyt twardą bielą poduszki

jest trochę wódki z colą i tęsknotą
niecierpliwie spadającą na potłuczone talerze

kiedy wstanę na wszelki wypadek zadzwonię
i spytam o której będziesz dostępna
między sprawami niecierpiącymi zwłoki
a bogiem który jedyny wie co jeszcze zrobię

żeby szklane pryzmaty skupiły promienie
dając mi ciebie nierozczepioną na dwoje