Kobieto !

poręcze zawsze są za cienkie
dla rąk spod koła polarnego
mały diament co miał świecić
odpadał z ciała niewieściego

schodziła w przenośni i życiu
schodami trochę oniemiała
usłyszała słowa gorzkie
gdy marzyła o migdałach

świat po czarniał w jednej chwili
gdy on głosem dość donośnym
wypowiedział mowę krótką
kocham lecz bez przyjemności

nie wiedziała co ma zrobić
myśli tysiąc w głowie rodzi
popatrzyła raz za siebie
drzwi zamknięte dalej schodzi

na podwórku przycupnęła
ławka była nie do zdarcia
w przeciwieństwie do języków
z których słowa usłyszała

że to wina jej dobroci
bo faceta trzeba grzmocić
a szczególnie podczas seksu
w myśl freudowskich priorytetów

morał sam się z bajki budzi
żyj kobieto pośród ludzi
tam przygoda się nadarza
facet w domu to zaraza