i jak...

i jak tu bez ciebie nie zasnąć
skoro czas nas zeswatał
jeszcze w łonie matki

skaził krew obecnością
obudził pierwszym tętnem
krzykiem przywołał
kazał patrzeć w oczy
i uczyć się na pamięć

każdej doby

coraz bardziej przybliżał
tasując pokolenia jak karty
wywołując wspomnienia
na marmurowej tacy
łzami i świecą

i jak tu przy tobie jest blisko
do nieznanych światów
gdzie matki nie płaczą

każdej doby