Czuję

czuję
wracając jak pachnę tobą
spożywając samotność
połową
oddechem
kurcząc usta
w niedokończonym pocałunku
klęską nieurodzaju
i chęcią powrotu
po więcej

tak pękają mosty
trzaśnięciem furtki
- do jutra kochana
mam klucze które zgubiłaś
we śnie
stygnącym śniegiem
i zapałką
podpalając
Mołotowy rzucone na czołgi

płonę z nimi
do rana
i popołudniami
i wieczorami
w zapachu samozapłonu
benzyny z butelki
dłoniami dopieszczonymi

rany krwawią cierpliwie

kochana bez obioru
Rudy 102 nadaje
z pola walki

linia frontu przesunięta o pół kroku
zaszum morza
wystrzelony w korkociągu
wyzwolenia
powraca ciszą słów

na zawsze twój
nie Janek