***

wywołujesz wojny
i wychodzisz z siebie po każdej bitwie
jakby pokój miał tylko cztery śœciany
nic więcej z wszechœwiata

jesteœś miną z opóźnionym zapłonem
wciśniętą między proste zdania
teorią która zawisła na firanach
zmężniałych od brudu

giniesz się od licznych słów
wierząc w nasze przeobrażenie
wiesz jak bardzo jesteśmy uzależnieni
odbiciem ciebie...i ciebie

i kiedy rankiem przepłukuję twarz
przed ołtarzem kwarcowych zmarszczek
lśnisz zapachem mięty i dymu
dezodorantem tańszym od powietrza

masz coś z banalnego wiersza
albo z wieszaka na ubranie
jesteś interpretacją osobistą
enigmatyczną jednostką przetrwania

mordo ty moja...zarośnięta