zadufańcowi

kochaj swoje bo uczone
obrobione ponad miarę
jakoś takoś udrętwione
wena karze ci na karę

nie zabraniaj zaś drugiemu
mówić co chce od niechcenia
robić swoje po ichniemu
innym nie chcesz sobie weniaj

choć uczonyś masz w pamięci
wiele śmieci nie potrzebnie
chociaż chciałbyś nie poświęcim
myśli twych bo nie podniebne