Nostalgia współczesnego wiersza

lubię być nienumeryczna i biała pragnę opisania

lecz waham się między rytmem twoich stóp

a wolnością która ucieka od zgodności sylab



boje się rutyny tej co zaklęta w płynności wersów

pozbawia wyobrazni by potem przy śniadaniu

z trudnością połykać kolejny powielony schemat



mam zróżnicowaną długość marzeń i wiem

że znalezienie odpowiednich rymów do treści

jest zbytecznym akcentowaniem wspólnych dążeń



jeśli chcesz mnie kochać poznaj mój styl

a kiedy bawiąc się współczesnością trafisz na puentę

spójrz jak niewielkie znaczenie kryły twoje apostrofy