dziecko w nas

okaleczeni dzieciństwem
haniebnymi
słowami i czynami
pseudoojców i pseudomatek
łakniemy miłości
każdą komórką
cichej
rozumnej
tulącej
ciepłej
by uspokoiła
niemy krzyk
bólu i strachu
zagubionego dziecka
skulonego
w najciemniejszym zakątku
świadomości

dziecka
z wypłukanymi
łzami oczami
zaszytymi lojalnością
ustami

otwieramy mu drzwi
a ono nie chce biec

wrosło stopami
w podłogę duszy