Zepsucie

Z plugawego nasienia wyrastają plugawe chwasty
Na świątynie rozpusty idą największe datki



Ci, którzy stawiają pomniki przodkom
Depczą po ciałach współbratymców

Odziani w słodkie słowa i obietnice
Nago szkaradniejsi są od najgorszego monstrum


Każdy ludzki dom dzieli wysoki mur
Nikt go nie zburzy, każdy obroni

Mur dzieli ziemię, nie ludzką duszę
Jednak odbiera uczucia, te najpiękniejsze



Plugawe chwasty rosną tylko na plugawej ziemi
Na niej nie urośnie już nic dobrego