są takie światy

bezdźwięczne
pełne barwy
monotematyczne
gdzie nie prawa głosu
li tylko wizja liczy się

pełno tam
groźnych min słonecznych
wybuchów śmiechu grymasy
bólu i wysiłku
zmieszane łzami szczęścia

nieodległe są takie światy
zastygłe
osiadłe w kurzu

pośród błon fotoplastikonu