potęgą jest i basta

moje ciało jak most

łączy brzegi życia
lewą ręką rozdaje no a prawą zbiera
gromadzi doświadczenia uczy się
jak być dobrym i co znaczy miłość

księżyc dzisiaj przed świtem
ziemię uczynił jasną
choć to światło odbite
potęgą jest i basta


każda pyłkiem na niebie
zastygłym płatkiem śniegu
jak śnieżnej burzy obraz
gwiazdy są dziełem Jego

za chwilę się wynurzy zza linii horyzontu
no i stanie się jasność
że ma duszę artysty najmniejszych nie mam wątów

księżyc zblednie i zniknie
gwiazdy w końcu pogasną
ciało przy drodze fiknie
duszy w nim ciągle ciasno