ból pożegnania

tak cicho i łagodnie
zamknęłaś za sobą drzwi
przepełniony drganiem kroków
oddalam się od twoich stóp bioder i reszty
z ulgą łapię oddech

oprócz rozchwianych myśli
jestem już gotów mam już gotowy plan na setki podbojów
zamykam powieki budzą się ze snu
marzenia i natura wiecznego wędrowcy
pełne bliskości nowych niepokojów
odkrywam nowy świat
ciał całkiem obcych

ich są tysiące
istna mleczna droga
a jednak… czegoś żal

jednego świata
mi żal

w tobie
przeżytej chwili