Pióro nie sługa, usta pragną krzyczeć
powraca szalony temat pustki
uspokoję udrękę notując myśl
rok zleciał już przecież
jeden skromnie przełknie „cześć”,
drugi zatraci się w drodze,
trzeci zamilknie ironicznie
niszczy, wykończa powoli jak rak
Wasze zachowana marne…
powraca szalony temat pustki
uspokoję udrękę notując myśl
rok zleciał już przecież
jeden skromnie przełknie „cześć”,
drugi zatraci się w drodze,
trzeci zamilknie ironicznie
niszczy, wykończa powoli jak rak
Wasze zachowana marne…
0
0
2 odsłon