Syn złudnej nadziei...

Serce twe płaczę,
Duszę spowił dym,
Do drzwi kołaczę,
Nieznajomy syn,
Złudnej nadziei,
Matki której brak,
Tych co powiedzieli,
Że to statku wrak,

Nie zabijajmy,
Tych co stworzył świat,
Tylko spróbujmy,
Pozbyć się ich wad,
Gdy to zrobimy,
Nie mówmy już że,
Nic nie zmienimy,
Bo mówimy ŹLE.
1 4
47 odsłon

Komentarze (4)

Zaloguj się, aby dodać komentarz.

M
mopek 15 lat temu
Źle mówimy, a jeszcze gorzej piszemy.
DARTANIAN 110 15 lat temu
Ale się poema wygłupiłaś tym komentarzem, teraz wiadomo skąd się biorą mopki. Autorko wiersza do szóstego wersu pierwszej zwrotki jest bardzo dobrze
potem za dużo rymów jednosylabowych w kiepsko przekazanej formie.
Pozdrawiam (Oj Poema, poema twój król jest nagi, królowa też)
tamara 15 lat temu
Bardzo dobry przekaz,autorka zwróciła uwagę na znieczulicę ludzką"nie zabijajmy tych co sworzył świat"/Bóg/,świetny apel,do tych co nie szanują życia.
Jeżeli piszesz "serce twe płaczę",błąd,powinno być "płacze",tak samo z "kołaczę".Ja płaczę,a on płacze.Trochę zagmatwany,postaraj się poprawić,zachowując puentę.Pozdrawiam.
tamara 15 lat temu
mopek,zgadza się,jednak poprzez pisanie tutaj /wielki dar cywilizacji/ludzie przekazują swoje myśli,lepiej czy gorzej i poprzez komentarze poprawiają swoją stylistykę,więc nie zniechęcajmy ich,tylko pomagajmy krytykując mądrze.Pozdrawiam.
0 online
Zaloguj sie aby pisac w shoutboxie