Przedstawiam

Obojętność,
na cierpienie milionów,
ku uciesze jednostek...

Ironię,
ratującą kilkunastu morderców,
zamiast paru niewinnych dzieci...

Rozpacz,
w gasnącym spojrzeniu samobójcy,
który zrozumiał swój błąd...

Nadzieję,
że jutro zabłądzi gdzieś po drodze
i nigdy nas nie spotka...

Szczęście,
tylko dla kochających i kochanych...