pasikonik

uwielbiam takich dzikich lokatorów pod warunkiem, ze nie są węzami, pajakami lub zboczeńcami ;)

Ogrodzie, czy to prawdziwa historia? w sczególności chodzi mi o trzecią strofkę. ;))

Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli, Muszelko :)))

Pająków, Aj też nie cierpię, węże - śliski temat, a o zboczeńcach wolę nie wspominać:))) Dzięki,Mik i Pozostali. Nie za bardzo jeszcze orientuję się, czy zostały wytyczone nowe zasady pozdrawiania się w ciągu dnia... Robię to dzisiaj pierwszy raz: pozdrawiam Wszystkich:)))

Dziękuję, Vito:)))

W naturze, Biedronko, magia zawsze przeplata się z rzeczywistością:) Dziękuję również Tobie, Zorro za komentarz. :)

Nie wiem kim jest Darek. To odniesienie do innego wiersza, przynajmniej ja tak to odbieram:) Nie pasuje mi też smokingu nocy - może smokingu z nocy, ale to tylko sugestia. Upierdliwy pasikonik - ja nie lubię inwersji i cztery, a nie 4. Ogólnie dobry na poranną kawę, i nie jest to prosty opis przemijania więc dziękuję:)

Darek to taki Darek, swego czasu - do czasu - robił w moich oczach za muszkietera. Jarku: smoking, oczywiście, że z nocy. Już jest poprawione. A dlaczego 4 trzeba napisać słownie? Logicznie uzasadnij, to też poprawię. Dobrej kawy Ci życzę z samego rana. Pijasz z rumem i śmietanką ozdobioną w stożek? Mnie wczoraj taką poczęstowano. Była nawet, nawet:)Dziękuję za ,, Dziękuję i to wcale nie jest słodzenie.

I dobrze ,ale kawę słodzę, cztery bo poprawnie jest pisać słownie- to nie matematyka:)

czyta się lekko :)

Przy kawie najlepiej, Sebastianie :)

Wiesz ogrodzie, bardzo lubię Twój sposób obrazowania- widać w nim specyficzny. b. ciepły stosunek do świata... Personifikowanie przedmiotów, zjawisk, zwierząt. Pamiętam, jak bardzo kochałam stare książki dla dzieci- tak właśnie wyrażano tam stosunek do świata! Pokazywano z czułością, miłością to, co nie jest doskonałe, tak,że można się było utożsamić z pluszowym misiem o klapniętym uszku, zacerowanym brzuszku, szmacianą, zrobioną własnoręcznie przez niewprawne rączki dziecka- lalką...a nie wyidealizowana, i długonogą lalką Barbie, czy przystojnym , ale zimnym Kenem... To był piękny, bogaty wewnętrznie świat wartości... Widać to było i w tekstach i w rysunkach... Twój Upierdliwy pasikonik należy do tego kręgu. :) Ps. Wiem, do jakiego wiersza nawiązujesz, Jarek też powinien wiedzieć za co kogoś krytykuje... ;) Pozdrawiam ciepło w ten siarczysty mróź!!! :))

bez ostatnich 3 linijek podoba mi się

Wiersz ,,pasikonik , Karioko, jest również wyrazem kompromisu dwojga osób, które wymieniły uwagi co do sensu przemijania, wartości bytu - zarówno poza forum jak i biorąc bezpośredni udział w dyskusji o publicznym sposobie prezentowania siebie i swoich potrzeb. Gdy ogarniam ostatnie dni, uparcie w mojej głowie pojawia się wspomnienie nagle zmarłego przed Nowym Rokiem Zbyszka...Spośród wszystkich, w moich wyobrażeniach: ostatni do umierania, odszedł pierwszy. Pojawia się jego wspomnienie, gdy mówił za Twardowskim: ,, Śpieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą.... Kochać, to znaczy nauczyć się tolerować odmienności u drugich.Dziękuję, Kari, za Twój piękny wpis. Tobie, takietam również za uwagę, Wszystkim za lekturę wiersza i Wasze awatary w środkowym polu pod wierszem. :)