memento

z myślami się biję
przybity swym bytem
więc pętlę uwiję
i stanę się mitem

jestem bliski krawędzi
wyniszczony od środka
szukająca przyjaźni
chodząca zagadka

przeklęty i obcy
czuję się w świecie
więc o północy
kończę swe życie

z prochu powstałem
wrzucą mnie w drewno
nie ważne jak żyłem
przyklepią mnie równo