Uśpiona codzienność

uśpij codzienność
pozwól odejść
zapisanej kartce dnia
odpocznij
będziemy czytać wiersze

zbierzemy marzenia
samotną wiarę
podarte miłości
wciąż nie do pary

przygarniemy i nakarmimy
głodne prawdy sumienie

pocieszymy się Szymborską
księdzem Twardowskim otrzemy łzy
zaśniemy w ramionach Poświatowskiej

nikt nie obudzi
naszego szczęścia