Przepraszam czy to niebo?

oczy niezapominajek
kradną
oddech życia

łzy podnoszą z ziemi
wspomnienia
wczoraj tańczyły
dziś
szukają dawnego wczoraj

a człowiek?

zakochał się
w malutkich kwiatkach
zapatrzył się
i zagubił
a potem brał garściami

był pewien
że to niebo