Opowieści o ubogim szczęściu cz. III

usiądź obok
oddechem skradniemy zapach lasu
z małymi jak mrówki tęsknotami
opowiem ci o szczęściu

kocham
szczęście ubogie
ze starej chatki zawieszonej
między ziemią a niebem

ubrane w błękit prawd
w kolorowym berecie
jak pod skrzydłami
motyla wybawcy
otulone nagimi wierszami

kocham szczęście
bo wciąż jest
za mało chciane
za mało kochane