Napiwek

poszłam po miłość
do knajpy
pod zielonym aniołem

milczę
bo cisza jest złotem

podnoszę z ziemi
okruchy dawnych modlitw
niech zakwitną
w pustych dłoniach

jedną małą łzę
zostawiam jako napiwek
pachnie nadzieją

jeszcze kiedyś wrócę