Klucz

wierszem
skarżę się na samotność
płaczącą deszczem

słowami
ocieram łzy
z pajęczyn kolorowej ciszy

uśmiechem
przywołuję miłość
której nie zawsze po drodze

w dziurawych butach
chowam klucz do serca
by otworzyć nim
zamknięte bramy raju