uwięziona

uwięziona w skrzeczącej codzienności
nie oddycham

chodzę po świecie ze łzą
na końcach rzęs
nie spada

balansuję na krawędzi poczucia winy
nie opuszcza mnie

usiłuję marzyć
wodze mocno ściągnięte

może jednak nie utonę...?