matematyka

jak tez matematyka od zera się zaczyna
i to ważnego zera by powiedzieć
bez niego nie ma 10 w:):)
jak bez dwójki może być
bo już dobranoc się zaczyna w:):)

a ja ją właśnie dlatego lubię ;)

Poradzi sobie bez dwa
Doda jedno do drugie i
ma :|

maja, zero to paradoks :) w samotności nie istnieje, gdy się pcha przed liczbę i ogonkiem podpiera - wszystko minimalizuje! a gdy pokornie za liczbą stoi - zwielakratnia... ki diabeł ;)

nie wiedziałam leopard, że jesteś komunistą :) co to za życie wśród samych jedynek... wszystko takie same, po równo, nuda....

co ten żółty chce od matematyki liczyć nie umie

jak też w każdym dniu
człowiek może być każdą cyfrą
jak też nie każdy zerem w:):)

donata, żółty nie zna się na mojej wiekopomnej poezji ;)

jw :) nie śmiem rozmawiać z Tobą o matematyce :)

ale napiszę, jak rozumiem jej relacje z poezją:

matematyka to kanwa, na której wyszyta jest poezja

jw :) najważniejsza jest miłość :)

może delikatniej i bardziej poetycko byłoby, że matematyka to płótno, na którym wyhaftowana jest poezja...

lubiłam matematykę w szkole podstawowej, gdy nieco kumałam i umiałam rozwiązywać te różne 'zagadki', ale potem zaczęły się schody... ;)
nie wszystko dla każdego, ale to dobrze, w świecie taka rozmaitość.. każdy dla siebie coś znajdzie. też pozdrówka