wyzwanie

Widok elektryzujący

Powalający na kolana jak fala

Samotne drzewo na tle naszej dżungli

Getta ze szkła, stali i betonu



Stoi samotne w szczerym polu

Wiatr targa jego członkami

Rozszarpuje jego starą skórę

A słońce wypala je niemo jęcząc



Lecz ono walczy nie poddaje się

Stawia czoła wszystkiemu i wszystkim

Z podniesionym wzrokiem śmieję się w twarz

Tym betonowym mrówkom i szklanym olbrzymom