wieczór we dwoje

Nie odliczamy czasu

Ja go nie mierze

Przy świetle księżyca

Który oświetla nasze oblicza



Zawieszeni w sekundzie

Oddani błogiej nudzie

Oby ta trwała bezkońca

Oby nie przyniosła słońca



Wtuleni tak w siebie

Podziwiamy gwiazdy na niebie

Czule do siebie szepcząc

Z czasu szczerze drwiąc



Zapadamy w błogi stan ekstazy

Nie zważając na życia razy

Kochając się bez opamiętania

Aż przyjdzie smutna pora rozstania