światła promyk

W okno światła promyk stuka

Przedziera się przez brudną szybę

Rozwesela mroki pokoju

Bawiąc się w chowanego z pajęczyną



Tym światełkiem jesteś ty

Nadajesz sens mojego życia

Pokojem jest moje serce

Mimo iż ranne ale szczere



Nie zawsze co białe

Czerne być musi

Nie zawsze co czarne

Parzy i odstrasza