Pręga

Wypalający się płomień mojej duszy

Serce moje zdarte jak płyty chodnika

Wdeptane marzenia jak bruk

Szarość niespełnionych pragnień

Gehenna monotonii życia

Epicentrum upadków egzystencji

Mrok radości pomalowany nudą

Pręga wiary wypalająca resztki człowieka

Którym jestem