Bez wyjścia

Po plecach znów pełznie strach
wbita w podłogę nasłuchuję

Odgłos jeźdźców apokalipsy rani mózg
Codzienność podgryzła mi gardło
Poeci jeszcze krwawią słowami

Zrywam się do ucieczki
mijam lustro
patrzy na mnie nieznajomą twarzą
Szatan dopiął białe skrzydła
i przysiadł na progu

Za drzwiami
pustynia

Wypaliła mi oczy