aż po grób

zamykam oczy i widzę

wczorajszy dzień

spacer ostatni we mgle

i zapach ten sam w objęciach



jak zwykle czule przytuleni

ustami szepczący o miłości

białym welonem okryci

miłość prowadzi aż po grób



a teraz w welonie czarnym

spoglądam na kwiaty

co kryją twoją twarz

zapach unosi wspomnienia



zamykam oczy jeszcze raz

zostaję wśród kwiatów

co więdną tak samo jak ja

miłość odeszła wraz z tobą



nie ma już wczorajszego dnia