zapomniany zegar

brałem ile dałaś lasek dymu
przesypują się erozje wspomnień

mogłem obyć się bez nazwy
zamknięty w świątecznym kalendarzu
nie słyszałem tykania zegara

może nie dla mnie
wieczór co schodzi chyłkiem
wykąpać słońce ustami zachodu

noc która nie zasypia
zapomina zamknąć oczy
wciąż żywej pamięci