w kole życia

czy można dostroić się do śmierci
brzmieniem głosu
zgubić w tunelu swoje światło
w pryzmacie jutra

przestać się bać nieznanej ciszy
zostać zapachem dogasającej świecy
widokiem pasiastych pól
z dojrzewającą pszenicą

ale przede wszystkim wiatrem
który rozczesuje długie włosy
moich dzieci