tato

za plecami nie trzymał piłki
ani książek
oprawionych w twardą skórę
gubiłem się w pytaniach
błędy przekuwając w odpowiedzi

nauczył mnie jakim się nie stać

pamiętam go pośród butelek
wycelowanych we mnie
jak lufy karabinów

odszedł niezauważalnie
obok mojego serca

brakuje mi wyobrażeń o nim

jakim mógłby być
tylko być