tańczyła

zmierzch ją urzekł swawolą cieni
tiul płynął jak strumień orzeźwiał
stała się muzyką jak gwiazdy
w pąsowych różach czułość pocałunków
wciąż w ruchu zmieniała obecność

odebrała mnie samotnej nocy
śpi odtąd w moich snach
przykryta pewnością ramienia
wspomnieniem wzburzonej wody