porządki

rozlał się dzień w korycie rzeki
pomazał twarz żółtym grymasem

krzywi się stara wierzba
rozczesuje w lustrze wody złudzenia

na moście znaki zakazu
bronią dostępu do zakurzonych myśli

staram się przywrócić żywe spojrzenia
lecz ciężko z chmurami
wspiąć się po rusztowaniach z deszczu

zachwycić się może nie jedną
lecz szeregiem zdumionych chwil