niewidoczny

niewiele mówię
po cóż krzyczeć mezaliansem
godzić w ożenku samotność

odwrócony tyłem do okna
kaszlę alergenem na chwilowe motta
wlokę po śladach swoje życie
zainteresowany jego brakiem
przebywam w zamyśleniu kamienia

budzą mnie samoloty
z głośnym warkotem pędzą
zgubione w kurzu emocje