nadzieje

zatrzymam na rzęsach krople
słone jak wiatr od morza
lodową ciszę zwiniętą w pięść
rzucę w czarne przestworza

westchnę jeszcze nie raz
w obrusach pól jak chrząszcz splątany
okryty płaszczem dobra i zła
śladem mrówczym minę burzany

na szczytach głazów jak Hillary
w Niniwie znajdę ogrody
przełamię miłość na pół
wejdę na kolejne schody