miniatury

mimika

słońce łapie za ręce
czas przyozdobić twarz
szerokim uśmiechem

tylko oczy schną po deszczu
szukają zgubionych spojrzeń
niezabarwionych tęsknotą

nadbagaż

już ręce bolą
od dźwigania obcych snów
myśli i żalu

rozmówię się z wiatrem
to on rozwiewa wszelkie wątpliwości
napina żagle
przegania chmury za morza