migawki

zima rozpieszcza
nie nakłuwa mrozem
rzędami uschłych choinek

życie w naparstku
piję łykami darowany koniak
na dnie spodziewam się piasku
niczego z głoszonych proroctw

pielęgnuję pnący groszek
ręce szukają swojego miejsca
w poprutych kieszeniach

staje się ważny deseń na dywanie
dłonie z wyraźną linią losu