cykuta

wszystko czego dotykam
zamieniam w ciszę
poranek budzący sen

ale i ona przemija
wysycha na wargach
w siatkówce oka
odbarwia niebo

czego nie mam
przeminie beze mnie
wodospadami uczuć

spienione rzeki
bez celu i rozumu
opływają znieczuloną pamięć