Matka samotnicy

Nie potrafię już ukrywać łez.

Myśli zamieniają się w słowa,

próbuje nie myśleć by nie zranić nikogo.



żyję:bo muszę,

bo nie chcę Cię stracić,

bo boję się śmierc.

Byłaś dla mnie nie tylko

matką, przyjaciółką, opiekunką.

Byłaś kimś wyjąkowym...

Kimś za kogo warto jest oddać życie

I będziesz kiedy wrócisz...

Bez Ciebie moja istota nie istnieje.

Jestem Samotnicą!

Uczuć wyrazić nie potrafie.

żyję za stosem magicznych książek

Bo świat iluzji jest łatwiejszy do zrozumienia...

Wracaj szybko i przywróć życie mamo!