Szelesty

czysta i śnieżnobiała
jakby z obłoków cała
jesteś ze snu i stali
a w koło mali, mali

i sama jedna światem
ostoją siostrą bratem
światłem ciemnością cieniem
znajomym okamgnieniem

ty wiatr i kat i róża
i życiodajna burza
co niszczy wskrzesza pali
pochód myśli w oddali

w nocy zapieką oczy
los krzywo się potoczy
lecz to nieważne gesty
milczeń i słów szelesty