Popijam kawę

popijam kawę
rozważnie jak szaman
czytający z odłamków kości
mieszam łyżeczką
przeczucia

wsparty o stół
do głaskania pouczeń
bladożółtych racji
bukmacherów iluzji życia

rozstaję się z wiatrem
który znalazł sobie przytulną enklawę
w pofałdowanych dachach
piernikowych chat treserów pokory

układam w stos
wyblakłą bibułę natchnień

i potrącam przechodnia na ulicy
żeby pamiętał jak łatwo zapomnieć