jak

jak pełno jest w głowie
myśli zbyt pokracznych
tak wiele uśmiechów
w momentach dwuznacznych

jak bardzo nie ufam
swoim własnym sądom
gdy muszę się odgryźć
swych wrogów poglądom

jak wiele do przejścia
niechcianych doświadczeń
tak wiele decyzjom
swym nadaję znaczeń

by przetrwać do bólu
naciągam nadzieję
i ruszam w tę ciemność
co w blasku widnieje