Drama

w pośpiechu wznoszę mury
w pośpiechu liczę dni
podziwiam krzyk natury
i wielobarwne sny

przemierzam w życia dramie
śmietniki i markety
ulice filharmonie
dworcowe toalety

wyniszczam się jak każdy
po trochu, życie czuję
nie zapominam marzyć
marzenia obserwuję

i kończąc coś zaczynam
codziennie od początku
i co rano dobijam
do nieznanego lądu