współcześnie

wwiercam palec w ciemię

kierunek jednostajnie ograniczony tendencją

układającą się w wewnętrzną orientację

nie przynosi żadnego rozliczenia niewiedzy

mówią że dopóki nie jest zarośnięte można bawić się

tkanką mózgową

spod brudu zakrwawionego paznokcia wypadają

na kartę nieczytelne znaki prawdopodobnie litery od

nazwiska które składa się z kliku książek setki wierszy

ambitnych tłumaczeń i gry

pożółkła twarz klasycyzującego chłopca pragnącego

i usychającego z pragnienia bycia w niebycie

rozdrapanych skroni



nie pytaj z jakiego powodu obawiam się

zapomnieć nazwisko