Spojrzenie z perspektywy wskazówek zegara

Nowy rok, nowy dzień, ten sam świat.

Stary czas, nowy czas, glina i kwiat,

Śnieg i mróz, mróz i lód - lud i serce,

Miłość i gniew, gniew i śmiech, płacz w rozterce.



Ptak i niebo, nie, bo i ziemia, ziemia i grób,

Wolność, niewola, prawda i fałsz - pomimo prób.

Odejść i być, kochać i mieć, pragnąć, a czuć,

Osiągnąć - dać, stać, aby trwać na resztę pluć.



Odnowić treść, napisać pieśń, być poważanym,

Patrzeć dokoła, widzieć w ciemności serc skołatanych,

Pomóc i bić, dłonią i pięścią - rozpusty cnotą,

Aż do ostatniej kropli łzy - życia tęsknotą.



Bo jeśli słowo w prostocie swej uzbroisz wierszem,

A kiedy treści nie znasz tych słów - szczególnie pierwszych.

Stój, kiedy śpisz, czołgaj się biegiem swej powszedniości,

Słuchaj i patrz, pięścią swych słów walcz z nieprawością.



Naucz się żyć, spróbuj odkrywać siebie na nowo

I kiedy zegar zatrzyma los - będziesz gotowy.