pod róże

kiedy wyglądają na mnie strony cztery

świat a i ja z nim płynę



pamiętam jak dziś historię która

jutro zacznie się

śmiać

lub dostrzeże czego

nikt dotąd widzieć nie! po trafił



roztrzęsione promienie wija się

pragnieniem objęcia

nienamacalnego



wiatr pulsuje tętnem czasu

w przestrzeniach nie

oderwanych od czyn noś ci



płoną strumienie

świadomości odebrane

ze skrzynki na listy

pamiętam tylko znaczek

znak



- Jedźmy, nikt nie woła!





/wers ostatni z Wieszcza został zerwany.